پیغام خطا

Strict warning: mktime(): You should be using the time() function instead در calendar_systems_add_js_date_picker() (خط 824 در /home/photosar/domains/photo-sardar.ir/public_html/sites/all/modules/calendar_systems/calendar_systems.module).

مصاحبه با داریوش محمدخانی از داوران جشنواره عکس رواق منظر

لطفا خودتان را معرفی کنید.

داریوش محمد خانی هستم.متولد 1351 شهرستان آباده

چه مدتي است كه به عکاسی مي‌پردازيد‌؟

مدت 22 سال است که عکاسی می‌کنم ‌كه 18 سال آن را به تدریس در زمینه عکاسی مشغول بوده‌ام، در اين مدت در 50 نمایشگاه گروهی و بین‌المللی حضور داشته ام و 12 نمایشگاه انفرادی در کشورهای روسیه، ترکیه، بلژیک ،تونس و غيره شركت نموده‌ام. 3عنوان کتاب در اين زمينه چاپ كرده ام و3عنوان ديگر زیر چاپ داشته و تاكنون 16 مقاله به رشته تحرير در آورده‌ام. ‌از دانشجویان ممتاز مقطع کارشناسی ارشد در سال 1378، مدال طلای جشنواره سوره را به دست آورده‌ام و مدال برنز فینال ششمین جشنواره‌ی ایران را دارم. و3 ربان آبی، سفید و سیاه را از فدراسیون عکاسی جهانی را كسب نموده‌ام .

بیشتر در چه ژانرهایی عكاسي مي‌نماييد؟

به دليل علاقه شخصي بیشتر در ژانر مردم شناسی و طبیعت عكاسي مي‌كنم که در اين زمينه بیشتر روی نور تاکید دارم. همچنين در ژانر پرتره و نورپردازی پرتره و ژانر صنعتی و تبلیغاتی نيز عكاسي و تدریس مي‌كنم.

آقای محمدخانی نظرتان را درباره جشنواره‌ی سردرهای ایرانی-اسلامی بیان کنید.

يكي از امتيازاتي كه در فرهنگ ممالك اسلامي وجود دارد به دليل آداب و سنن تاريخي آن ممالك است، عقبه سردرهاي ايراني به زمان زرتشتيان بر مي‌گردد كه در زماه حكومت هخامنشان گسترش پيدا كرده و در دوره ساسانيان به اوج خود رسيده است، در معماري هنر و فرهنگ ايراني وقتي اسلام ورود پيدا مي‌كند در برهه‌اي از زمان دچار ركود مي‌شويم اما در زمان حكمت امويان و عباسيان سردرها جنبه اسلامي به خود گرفته كه در دوره سلجوقيان به اوج خود مي‌رسند، در دوره حمله مغولها مجدداً دچار ركود شده، اما دوران حكومت صفويان بر ايران دوران شكوفايي سردرهاي ايراني و اسلامي است كه تا امروز نيز ادامه دارد كه به صورت سردرها و رواقهاي است كه هم اكنون در مكانهاي فرهنگي‌، مساجد و مكاتب ديده مي‌شود. خیلی وقت ها خیلی گذرا از این موضوعات عبور میکنی، ولی به راحتي مي توان گفت كه بسياري از سردرهاي بزرگي كه در ايران وجود دارد مي تواند بهترين منبع اطلاعاتي به شمار آيد كه بازگوكننده آداب و رسوم، فرهنگ وتاريخ گذشته ما مي‌باشد كه متاسفانه به دليل بي‌توجهي با ورود درهاي آهني و آلومينيومي ديگر از اين سردرها و نوشته ها و کلماتی همچون برکت،هوالرزاق،بسم الله الرحمن الرحیم و غیره خبري نيست، و درجشنواره سردرها و رواقها يكي از موضوعاتي كه در آن مطرح مي‌شود توجه به معماري ايراني و اسلامي و حفظ این آثار است.

جناب عالی به عنوان داور مسابقه، نقش و تاثیر کانون عکاسان ایران را در جشنواره چگونه ارزیابی می‌کنید؟

کانون عکاسان ایران خروجی‌های بسیار خوبی داشته كه بسيار تاثیر گذار بوده و اگر در زمینه ی انتشارات هم فعالیتی انجام دهد یکی از بهترین های ایران تا به حال خواهد شد. کانون عکاسان ایران تا به حال با رهبریت آقاي کوروش یزدانی فعاليتهاي هدفمندي از قبيل برگزاري بزرگداشتها، رونمايي از كتابهاي مرتبط با موضوع عكاسي انجام شده كه بايد از اين تاريخ با سازماندهی بیشتر و شناسايي استعدادهاي جوانان فعاليت كانون را گسترش داد، اين كانون تاكنون،700 یا 800 نفر عضو فعال دارد و 3000 عضو غیر فعال دارد که این تعداد همیشه حضور ندارند و میتواند مقداری ضربه زننده باشد.ولی با این حال کانون توانسته خودش را همپای انجمنهایی که در سطح جهان وجود دارد قرار دهد و این بسیار خوب است.

آیا موضوع سردرهای ایرانی-اسلامی به نظر شما جذاب است؟

چون تخصصی شده جذاب است. اگر جشنواره ای با موضوع آزاد برگزار شود،از هر دری سخنی است. پرداختن به موضوع خاص در جشنواره‌ها در رسيدن به اهدافمان كمك شاياني مي‌نمايد مثلا بازگو نمودن فرهنگ سردرها به عنوان مثال در گذشته بر سردرهاي خود شاخ گاو یا شاخ قوچ قرار میدادند تا از طلسم ها واز نزديك شدن ‌شیاطین به خانه جلوگیری و محافظت نمایند.به مدت 300 سال برای تزئین سردرهایشان از سنگ ریزه،گچکاری یا حتی سفالگیری استفاده میکردند. يا سر‌درهایی با نماد شیر و خورشید که نمادي از حکومتی بودن افراد آن خانه بوده است يا مي‌توان به سردرهاي اشاره نمود كه حالت محراب داشته که سادات در آن زندگی مي‌كردند نمونه ديگر سردرهاي هشتی که در داخل خانه چندین خانوار باهم زندگی می‌کردند.که این موضوع علاوه بر معماری بر فرهنگ ساكنين خانه تاثير گذار بوده در كل سردرها امتياز طبقاتي را در پي داشته كه اهالي آن خانه در چه طبقه اجتماعي قراردارند به عنوان مثال يك پزشک، مهندس، فرهنگی، حکومتی بوده که این مورد در جامعه امروزي کمتر دیده می‌شود

شما به ویرایش در عکاسی اعتقاد دارید؟اگر بلی در چه حد؟

ببینید من به اثر هنری اعتقاد دارم كه ممکنه آن اثر هم ويرايش شده باشد .برای مثال در عکاسی صنعتی یک ویرایش کنتراست رنگ کافی است ‌ولی در یک عکس هنری شما مجبورید دخالت کنید چون می‌خواهید سبک خودتان را در معرض ظهور قرار بدهید، گاهی باید عکس جزییات( Details) داشته باشه،که من خودم اعتقادی به آن ندارم ولی در عکس معماری‌ نمی‌شود شما جزییات را نياوريد که بنده اين باور را دارم در عکسي مثل پرتره لحظه‌اي که عکس گرفته مي‌شود باید حس خودش را انتقال دهد . زمان برگزاری جشنواره به نظر شما مناسب است؟ این موضوعی نیست که به داوری ربطی داشته باشد اما با توجه به از بین رفتن معماری های گذشته مانند کوبه ها،پنجره ها،هشتی ها و آشپزخانه های قدیمی که جای خود را به آشپزخانه های امروزی داده ان، هر زمانی که این جشنواره ها برگزار شود مناسب است. اميدواريم اين روند تكرار شود و به موضوعاتي از قبيل معماری خانه‌ها در مرزهای جغرافیایی پرداخته شود كه تاكنون به صورت تخصصي به اين قبيل موضوعات پرداخته نشده است.

آقاي محمد خاني داشتن تجهیزات خوب لزوما به معنی آن است که میتوانیم عکس های خوبي بگیریم؟

ببینید شما از تهران میتوانید بروید شیراز؟اگر امکان داشته باشد با هواپیما می‌روید و گرنه با قطار یا با ماشین شخصی؟ کدام به نظر شما بهتره؟ به نظر من هر وسیله‌ای یک دید رو به انسان منتقل مي‌كند. برای مثال اتفاقی که در سوریه افتاد با یک موبایل و با کیفیت بسیار کمی ثبت شده اما همان هم بسیار تاثیرگذار بوده. ولی یک جایی هست که باید تجهیزات کامل باشد .مثلاوقتي بخواهيد عکاسی معماری بکنید نمی‌توانید با یک دوربین کامپکت عكاسي را انجام دهيد .به یک عکاس مبتدی من پیشنهاد میکنم که باید تجهیزات کاملی رو با توجه وسع جیبش تهیه و کارشو را شروع کند. و بعد از آن وظیفه من استاد است تا این فرد را در چرخه کار و درآمدزایی قرار دهم.

حرف پایانی شما برای مخاطبان جشنواره چیست؟

به نظر من هر جشنواره‌ای در مكان مخصوص به خودش بايد برگزار شود پیشنهاد می‌کنم به ‌سمتي پيش برويم كه طرح توسط خود دانشجويان عكاسي صورت پذيرد و ما نقش هدايت كننده امور را بر عهده بگيريم تا طرح و پروژه ای سوخت نشود.بنابراین سال بعد اگر پروژه ای پیش برویم خیلی بهتر است،این پیشنهادی هست که به تمام مسئولین کشور داده میشود. و یک پیشنهاد به تمام جوانانی که جویای نام در عکاسی هستند، عکاسی، هنري است كه مارا ‌با زبان بین‌اللملی آشنا مي كند من شاگردانی دارم که در کانادا، استرالیا، ‌فرانسه و حتی شهرهای ایران به فعاليت مي پردازند باور کنید در حرفه عكاسي موقعیت اجتماعي و اقتصادي خوبي را به دست آورده‌اند و از همه مهمتر با حس معنوی ای که در کارشان دارند توانسته‌اند ‌فرهنگ ایرانی را به تمام دنیا معرفي كنند.

الناز ضیاءسعیدی

دسته بندی: 

افزودن یک دیدگاه جدید

Generator : Ali