پیغام خطا

Strict warning: mktime(): You should be using the time() function instead در calendar_systems_add_js_date_picker() (خط 824 در /home/photosar/domains/photo-sardar.ir/public_html/sites/all/modules/calendar_systems/calendar_systems.module).

مصاحبه با کوروش یزدانی از داوران جشنواره عکس رواق منظر

لطفا خودتان را معرفی کنید.

کوروش یزدانی هستم کارشناس ارشد مدیریت دولتی . متولد 1363 تهران

چند سال است عکاسی میکنید؟

من حدودا 11 سال است که عکاسی می کنم و شاگرد اساتیدی همچون : عباس اسدی ، فخرالدین فخرالدینی ، افشین بختیار و داریوش محمدخانی بوده ام. بیشتر در چه ژانرهایی کار میکنید؟ بیشتر کارهای من پرتره ، طبیعت و ابنیه تاریخی است اما در ژانر های دیگر هم عکاسی می کنم.

آقای یزدانی نظرتان را درباره جشنواره ی سردرهای ایرانی-اسلامی بیان کنید.

در مورد سر درب ها باید بگم ایده این کار از آقای مهدی توکلیان (مدیریت وقت موزه هنرهای دینی امام علی (ع) ) در سال 1391 بود.ایشان بودند که این طرح را ارائه کردند و من همیشه همه جا متذکر این مطلب می شوم . از نظر بنده سردرب های ایرانی و اسلامی یک هویت ملی دینی است که بیشتر آنها طی سالیان گذشته تخریب شده اند. اینکه جوانان و عکاسان بتوانند از دریچه دوربین خود این سر درب ها یا کتیبه ها را ثبت کنند یکی از عواملی است که نسل های بعد می توانند با فرهنگ مردم ایران زمین آشنا شوند. اینکه در دوران گذشته (منظورم از گذشته 20 سال پیش است ) کتیبه سر درب خانه خود را با نشان های ملی مانند فروهر تزئین می کردند و یا آنهایی که اعتقادات مذهبی دارند با توسل به ائمه اطهار و توکل بر خداوند متعال به محل آرامش خود ورود و خروج می کردند، این خود نشان در پویایی و اعتقادات زیبای گذشتگان است که امروزه کمتر دیده می شود . زیبایی در عالم تشیع وقتی بیشتر می شود که این کتیبه ها مزین به نام حضرت امیر (ع) است . یک توضیح درباره کتیبه ها می آورم امیدوارم که موثر باشد : کتیبه ها را می توان سندی برای زبان رایج و الفبای کاربردی در جغرافیای حامل دانست که مذهب و مفاهیم بلند فرهنگی جامعه خود را در زمان ، ارائه می نمایند و برخی ، ثبت مکتوب واقعه ای در زمانی خاص را بعهده دارند. کتیبه اثری هنری در بستر فرهنگ است و تابع مرزبندی های امروزی که زاییده اتفاقات گوناگون و عمدتا سیاسی سده های اخیر می باشد، نیست . بررسی کتیبه ها ، گاهی ما را تا کشورهای دوردست می برد. کشورهایی که در حال حاضر حتی مرز مشترکی با هم ندارند اما ریشه های مشترک ، همچنان آنان را با یک فرهنگ معرفی می نماید . برای مثال در بررسی و تحقیق پیرامون کتیبه های ایرانی اسلامی می بایست تا آمودریا و سیحون سفر کرد و آثار موجود در آسیای میانه را به نظاره نشست . در این سفر ، ایران بزرگ سده های دور پیش روست ، چرا که شاهکارهایی مانند«مجموعه شاه زنده» ،« ریگستان» و« گور امیر» در سمرقند و یا« منار کلان» و« مدرسه میرعرب» در بخارا، زاییـده فرهنگ ایرانی اسلامی اند هر چند در ایران امروز نباشند همان گونه که رودکی و مولانا بزرگانی هستند با هویت ایرانی هر چند متولد سمرقند و بلخ باشند که امروز دیگر جزو خاک ایران محسوب نمی شوند . کتیبه ها را می شود از زوایای گوناگون و در محدوده های مختلف مورد بررسی قرار داد . در بررسی کتیبه ها گاهی میدان تحقیق می تواند به یک مکان مشخص خلاصه شود و یک نوع خط . مثلا کتیبه های نستعلیق مسجد و مدرسه عالی شهید مطهری (سپهسالار) .گاهی نیز وسعت این میدان یک شهر یا یک کشور و یا یک منطقه می باشد.

جناب عالی به عنوان مدیریت کانون عکاسان ایران و همچنین داور مسابقه، نقش و تاثیر کانون را در جشنواره چگونه ارزیابی میکنید؟

نقش کانون عکاسان ایران به عنوان یکی از نهاد های اجتماعی عکاسی در ایران به نظر من مطلوب بوده است.همین که هیات مدیره کانون به عنوان یک همراه در کنار دیگر مراکز فرهنگی همکاری می کند خود نشانگر توجه این مجموعه با مسائل عکاسی است . شاید از زبان بنده اغراق باشد اگر بگویم که کانون نقش مثبتی در برگزاری فرآیند این جشنواره داشته است و حتما عزیزان باید نقش موثر دیگری مانند فرهنگسرای شفق را در این زمینه بدانند.

آیا موضوع سردرهای ایرانی-اسلامی به نظر شما جذاب است؟

بله ، به دلیل آن که دو محور ملیت و مذهب در آن لحاظ شده و همیشه برای ما ایرانیان این دو بخش حائز اهمیت بود و می توان گفت با خون ما پیوند ناگسستنی دارد.

شما به ویرایش در عکاسی اعتقاد دارید؟اگر بلی در چه حد؟

بله ، در ایران اصولا به ویرایش عکس اهمیت داده نمی شود و همیشه هم می گویند ویرایش خوب نیست. در سال های گذشته کسی نمی تواند نقش موثر اساتید جوان را برای یادگیری ویرایش درست نادیده بگیرد که از این جمله این اساتید توانمند می توان به یاسر هاشمی دلباز و آرش حمیدی اشاره کرد . ولی کلا ویرایش تا حدی که اصول عکس را برهم نزند به نظر من منطقی است.

زمان برگزاری جشنواره به نظر شما مناسب است؟

زمان خوبی است، در واقع خواب صنف است. فقط مدت زمان ارسال آثار به نظرم کم بود.

داشتن تجهیزات خوب لزوما به معنی آن است که عکس های خوب هم میتوانیم بگیریم؟

متاسفانه نه همین الان ما در خود کانون و دیگر مراکز فرهنگی به وفور افرادی را مشاهده می کنیم که تجهیزات گران قیمتی را دارند اما حتی یک عکس درست نمی توانند بگیرند و در واقع عکاسی نمی کنند به نظر من با حداقل تجهیزات می توان عکس های ماندگار تولید کرد ، تولید آثار مقطعی کار جالبی نیست.

حرف پایانی شما برای مخاطبان جشنواره چیست؟

به مخاطبان جشنواره توصیه می کنم تا به طور گسترده عکاسی کنند عکاسی که عکاسی نکند عکاس نیست. با احساس عکاسی کنند و سعی کنند همه جا عکس های خود را ارائه کنند و از نظر مخالف هراسی نداشته باشند . مهم نیست چه دوربینی را برای عکاسی به کار می بری . قلبی پرمهر و پذیرا ، خالق عکس است نه دوربین .

 

الناز ضیاسعیدی

دسته بندی: 

افزودن یک دیدگاه جدید

Generator : Ali