پیغام خطا

Strict warning: mktime(): You should be using the time() function instead در calendar_systems_add_js_date_picker() (خط 824 در /home/photosar/domains/photo-sardar.ir/public_html/sites/all/modules/calendar_systems/calendar_systems.module).

مصاحبه با بابک برزویه

لطفا خودتان را معرفی کنید.

بابک برزویه هستم.متولد سال 1348 در تهران. فارغ التحصیل در رشته عکاسی از دانشگاه تهران و لیسانس کارگردانی و بازیگری از دانشگاه آزاد هستم. عضو انجمن عکاسان سینمای ایران، انجمن عکاسان آمریکا NPPA ، انجمن صنفی عکاسان مطبوعات ایران و انجمن روزنامه نگاران ایران و مدرس رشته گرافیک و عکاسی میباشم.

چند سال است عکاسی میکنید؟

پس از فارغ التحصیلی در رشته عکاسی،کار حرفه ای خودم را از سال 1368 آغاز کردم.

بیشتر در چه ژانرهایی کار میکنید؟

تقریبا در تمام ژانرهای عکاسی (مستند اجتماعی،خبری و صنعتی و ... ) کار کرده ام اما بیشتر فعالیتم در عکاسی سینمایی و تئاتر بوده است.

آقای برزویه نظرتان را درباره جشنواره ی سردرهای ایرانی-اسلامی بیان کنید.

در ابتدا میخواهم مقداری درمورد درها صحبت کنم. درها محل ورود و خروج هستند و یک جاهایی پوشاننده اند. درها مرز بین جهان آشنا و نا آشنا می باشند .درها رازهای آلوده و اصولا معنای غریبی دارند. اگر بخواهیم درباره جشنواره ی سردرهای ایرانی و اسلامی صحبت کنیم، نظری که من در مورد جشنواره ها دارم این است که که اگر تداوم داشته باشند بسیار خوب است.اما در مملکت ما نشان داده شده که بیشتر جشنواره ها این تداوم را ندارند. وگرنه این موضوع،موضوع جذاب و خوبی میباشد و خود من به شخصه نسبت به تعریف و مفهومی که برایتان شرح دادم خیلی به این موضوع علاقه مند هستم و عکس های زیادی نیز در باب درب ها دارم.

جناب عالی، نقش و تاثیر کانون عکاسان ایران را در جشنواره چگونه ارزیابی میکنید؟

اصولا با کار کردن در کنار کانون های جوان و کانون های عکاسی بسیار موافقم. به این علت که کانونها میتوانند بستری باشند تا افراد با دانشهای متفاوت در کنار هم قرار بگیرند و دوستان بتوانند آموزش و اطلاعات خود را با یکدیگر رد و بدل کنند.بنابراین بسیار خوب است.

آیا موضوع سردرهای ایرانی-اسلامی به نظر شما جذاب است؟

با توجه به تعریفی در که اول برایتان بیان کردم بسیار جذاب و موضوع ایرانی و اسلامی بودن هم آن را متفاوتتر و جذابتر کرده است. برای مثال ببینید اگر شما به شمال کشور تشریف ببرید، درهای آهنی که مردم این منطقه برای خانه هایشان درست میکنند و روی آنها را با طرح گل و غیره فضاسازی میکنند ، نشاندهنده یک فکر و ذهن و دانش و علاقه و جریان داشتن زندگی در آنهاست که بسیار جالب است.

شما به ویرایش در عکاسی اعتقاد دارید؟اگر بلی در چه حد؟

اصولا در مملکت ما راجب به ویرایش عکاسی تعریف درستی را قائل نشده اند. وقتی در جشنواره های خارجی شرکت کنید به شما میگویند آنچه که از تو در جشنواره ارائه میشود نگرش و تفکر توست و این برای ما مهم است که به نظر من صحیح ترین حرف همین است . اگر کسی میتواند و توانایی این را دارد که در عکس ویرایش درست انجام دهد و ارائه اش ارائه ی درستی نیز باشد اصلا بد نیست. شما میتوانید دو ترکیب از دو موضوع متفاوت را در کنار هم بگذارید و تعریف بهتر و جدیدتری از عکستان داشته باشید و این عین این است که اثر هنر جدیدی خلق بشود. ابدا من با ویرایش مخالف نیستم. و تنها کسی هستم که همیشه دوست داشتم این تصور غلط که از گذشته ها باقی مانده است از ذات ما جدا شود. در این مورد مثالی که از خودم میزنم، وقتی که در جشنواره قطار راه آهن اسپانیا شرکت کردم،زمانی که برای بازدید به آنجا رفتم دیدم عکس من جز 10 عکس اول جشنواره قرار دارد. و وقتی دیدم تمام عکسهای دیگر فوتومونتاژ هستند، علت رو پرسیدم. گفتند آن موضوعی که تو ارائه میدهی برای ما مهم است. و کاری نداریم که تو با وسیله و توانایی هایت چه کاری میتوانی انجام دهی.

زمان برگزاری جشنواره به نظر شما مناسب است؟

بله با توجه به مناسبتی بودن تاریخ شروع و پایان جشنواره مناسب و درست است.

داشتن تجهیزات خوب لزوما به معنی آن است که عکس های خوب هم میتوانیم بگیریم؟

خیر. اتفاقی که در نسل جدید کنونی و عکاسان حال حاضر ما افتاده، این است که تجهیزات آمد و جای تفکر و فکر کردن را از نسل جدید ما گرفت. قاب ها از بین رفتند و طرف بدون دانش به طرف عکاسی آمد. قاب شناسی و زیبا شناسی در عکسها از بین رفتند در صورتی که این دو مورد باید در عکسها استفاده بشوند. باید بدانیم که تجهیزات 50% کار هست و 50% باقی مانده دانش و نوع نگاه طرف(عکاس) میباشد.

حرف پایانی شما برای مخاطبان جشنواره چیست؟

عکس ببینید و تا آنجا که میتوانید عکاسی کنید منتهی به درستی . دیدن عکسهای آدمهای بزرگ هیچ چیزی را از شما کم نخواهد کرد. و دومین مطلبی که دارم این است که اکثریت نسل جوان ما انتظار این را دارند که آدم و موضوع عکاسی که در روبرویشان ایستاده کاملا در اختیار آنها قرار دارد و در این هنگام ادبیات احترام و همه چیز ها از بین میرود . بسیار جسارت آمیز دست به کارهای بزرگ میزنند و بعدا گله مند میشنود. اینجاست که نسل جدید ضربه میخورند . بنابراین باید که ادبیات عکاسی کردن را یاد بگیرند و ادبیات عکاسی کردن به احترام متقابل حتی در عکاسی مستند اجتماعی بر میگردد.

الناز ضیاسعیدی

دسته بندی: 

افزودن یک دیدگاه جدید

Generator : Ali